sobota, 15 września 2012

hometown

Hej:)
Niedawno wróciłam z naszego mieszkanka w Gdańsku...Wypicowany na błysk, no dobra prawie na błysk:P Wśród naszych lokatorów już wyłoniliśmy Perfekcyjną Panią Domu , która będzie dbała o nasze przemiłe gniazdko a przez to będzie ono nabierać blasku i rodzinnego klimatu:D

Niby człowiek, nie powinien się przyzwyczajać do rzeczy materialnych, jednak w Gdańsku brakowało mi moich "pierdułek" i wiem, że nie przeżyję bez nich w tym wielkim mieście. :) Wyjeżdżając odkryłam wartość niektórych rzeczy, które przypadkowo stały w moim pokoiku w rodzinnej miejscowości:)
Teraz siedzę w moim wyblakniętym różowym pokoiku, słuchając ulubionej muzyki i szybko regenerując siły na kolejny zwariowany dzień, który parę minut po 15 znów nabierze niesamowitego tępa.
Mam tydzień na załatwienie wielu istotnych spraw, z którymi raz na zawsze trzeba zrobić porządek, tak więc tworzy się magiczna lista zadań na następny tydzień...wielkimi krokami wchodzimy w świat studenta...!! :)


Mój pokój na razie dość pusty i wymagający specjalnej troski:)



 Toast za to by się dobrze mieszkało:)


 Widok z balkonu wprawia w zadumanie! Aparat tego nie uchwycił ale zdarzyło nam się po kilka minut wpatrywać i cieszyć oczy :)

Bo jest na ziemi takie miejsce, które na zawsze zostaje w sercu pomimo kilku tysięcznej odległości. Zapach, obrazy, ludzie zostaje z nami do końca....


Trzymajcie kciuki, żebym w tym całym biegu nie złapała "kolki":)
Buziaki;*

poniedziałek, 10 września 2012

one more night

HEJ ! :)
Dzisiaj piękne słońce zapukało do okien a pogoda przypomniała lato :) Miałam chrapkę by się poopalać w końcu jeszcze mam wakacje ale w końcu się skończyło tak, że najpierw pospałam do 11.30 a później załatwiałam ważne sprawy. Już niedługo czeka mnie pakowanie i przeprowadzka... Będę musiała się rozstać z moimi wspaniałymi przyjaciółmi i znajomymi (na szczęście nie wszystkimi, bo z cząstką będę żyła przez ścianę :D)oraz miejscem, które znam od podszewki i odnaleźć się w wielkim mieście gdzie każdy jest anonimowy a życie napędza wyścig szczurów... Od zawsze podobał mi się Gdańsk, jednak ogromna sieć komunikacji mnie przeraża i mam nadzieję, że miło się rozczaruję życiem wielkiego miasta :)


Staram się korzystać z resztek wolnego i ładować baterie pozytywną energią tak więc od znajomych dostałam pełen pakiet rzeczy, które na pewno w tym pomagają.


Kartki ! Uwielbiam takie "gadżety"! Z 18-stych urodzin leżą grzecznie w szufladzie i czekają na chwilę wspomnień. Tym razem, po raz kolejny nie zabrakło motywu żaby, który z wiadomych powodów jest mi bliski. Kartka w połączeniu z muzyczką to jak dla mnie strzał w dziesiątkę i moja twarz już się cieszy :D


Jak każda kobieta uwielbiam kwiaty. Chyba nie mam ulubionych, chociaż najczęściej w moje ręce trafiają róże, choć tak na prawdę najmilej mi się kojarzą słoneczniki. Eh, która z dziewcząt nie wzdychała kiedy Paweł Małaszyński dawał bukiet małych słoneczników serialowej Magdzie M. Słoneczniki , to również wspomnienie wakacji i kolorowego ogródka.


 Kolejnym gadżetem na najbliższy czas jeszcze wakacyjny jest książka. Nie jestem jakimś molem książkowym, (pani polonistka była świadoma tego, że nie przekona mnie do czytania lektur), choć w Liceum zdarzyło mi się kilka przeczytać :D Na pewno "Świętoszek", "Król Edyp", "Mendel Gdański"(książka licząca 8 stron) i na pewno "Moralność pani Dulskiej" a  i "Dziady cz. 3" ,. Możliwe, że by coś jeszcze się znalazło ale czytanie lektur traktowałam jak mus. Jednak kiedy chodziło o książki nieobowiązkowe to z miłą chęcią ale w wolnym czasie. Książki, które otrzymałam na zakończenie roku już leżą przeczytane, choć do biografii Adele powracam drugi raz i mam nadzieję, że w końcu się zbiorę by napisać o niej oddzielny wpis.
Tym razem w moje ręce wpadła książka "Bóg, kasa, rock'n roll" autorstwa dwóch znanych dziennikarzy i prezenterów TVN. Książka jest w formie ciągłej rozmowy często przeradzającej się w polemikę. Jakie wrażenia? Jak na razie pozytywne zobaczymy jak  znajdę się na ostatniej stronie.:)

Na koniec piosenka, która od razu wpadła mi w ucho i teraz znęcam się nad przyciskiem play :D


Dobrej nocy :) zaraz wybije północ !:)

piątek, 7 września 2012

19

Witajcie kochani :)
Dzisiaj a dokładnie  o 22.45, 7 września, 19 lat temu pojawiłam się na świecie:) Jak to mówią ostatnie -NAŚCIE przede mną :) Adele w wieku 19 lat nagrała swoją pierwszą płytę, także magiczna liczba 19 zobowiązuje do czegoś :D hehe Możecie spokojnie spać, nie planuję w najbliższym czasie tworzyć płyty, więc muszę liczbą 19 oznaczyć inny ambitny projekt :D Idę na studia na kierunek matematyka ekonomiczna, więc może... kto wie kariera naukowa... została wymieniona wśród licznych dzisiejszych życzeń...:D Nigdy nie wiadomo co do łba strzeli a szczególnie mi :D:D

Po dłuższej nieobecności... wracam :D Teraz już mam bardzo wygodne warunki do tworzenia bloga, więc myślę, że wpisy będą częstsze, ciekawsze i atrakcyjniejsze lecz wszystko pokaże czas. Wcześniej tworzenie wpisu to była syzyfowa praca. Problemy z odpowiednimi formatami zdjęć, czcionek... Problemy ze wstawianiem filmików i wiele innych... Czasami jeden wpis powstawał na 3 różnych urządzeniach :D 

W trakcie mojego zniknięcia działo się wiele rzeczy, w pewnym sensie zakończyłam pierwszy etap jednego z projektów muzycznych, jakim był chór czterogłosowy . Za nami pierwszy występ i dwa w pełni zrobione utwory. Taki chór to całkiem inna bajka, wymaga innego postrzegania na muzykę i pracy nad nim. Poznałam niesamowitych ludzi, nie dość, że są mega uzdolnieni muzycznie to w dodatku przezabawni.  Na szczęście jest szansa na kontynuację współpracy w Gdańsku z czego bardzo się cieszę o ile pogodzę to z nauką :)

Pod spodem zdjęcia z pierwszego naszego występu, filmik będzie udostępniony na stronie fecebook'owej  tego bloga. Wszystkich ciekawych efektów tego co można zrobić w przeciągu około 6 godzin gorąco zapraszam :D




Kolejną muzyczną sprawą było śpiewanie na kilku ślubach. Uwielbiam to kiedy dwoje kochających się ludzi przysięga sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską. Ta chwila kiedy patrzą sobie w oczy i wiedzą, że to nie są żarty i z drugą osobą spędzą resztę życia. Widziałam wiele emocji. Na jednych twarzach pojawiał się na początku strach i stres przed tym co ma się stać lecz u innych radość, która sprawiała, że oczy zakochanych lśniły. Widać było, że tych dwoje jest dla siebie stworzonych!:) Na takich uroczystościach czuję się szczęściarą, że mogę być światkiem cudu jakim jest wzajemna miłość dwojga ludzi :)


Lecz nie samą muzyką, żyje człowiek :D choć w sumie to też miało powiązanie muzyczne :) Bawiłam się na tak długo oczekiwanym weselu. Wytańczyłam się za wszystkie czasy, nawet paznokcie u stóp pobolewały przez późniejsze dni :D


Na sam koniec mojej opowieści mam dla Was piosenkę, która już była na blogu ale w wersji angielskiej :) Gdy usłyszałam wersję polską teraz ciężko mi przekonać się do angielskiej :D Piosenka jak najbardziej mobilizuje mnie do działania ! :) 


Pozdrawiam! :* i do usłyszenia :)